Skip to product information
1 of 6

Skrzydlaci

January Roman

January Roman

Urodził się 5 września 1936 r. w Kazimierzu koło Sosnowca w rodzinie fotografów Józefa i Władysławy. 
W latach szkolnych zajmował się modelarstwem w Katowicach i był nawet instruktorem modelarstwa. 
Uczył się w technikum budowy płatowców w Bielsku-Białej w latach 1950–1954. 
Podczas nauki w technikum rozpoczął szkolenie samolotowe w 1953 r. i szybowcowe w 1955 r. 
Od roku 1954 studiował na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej. 
Jeszcze w trakcie studiów zawarł związek małżeński z koleżanką ze studiów Elżbietą Jaworską. 
18 listopada 1961 r. uzyskał dyplom ukończenia specjalności „budowa płatowców”. 

Pracę zawodową rozpoczął w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej jako konstruktor przy projektowaniu szybowca SZD-30 Pirat, SZD-27 Kormoran i innych powstających w tym czasie szybowców. 
Jednocześnie latał intensywnie sportowo i podnosił swoje kwalifikacje lotnicze. 
Latał dużo na samolotach i w latach 1970–1973 został nawet członkiem kadry narodowej w lataniu rajdowo-nawigacyjnym. 
Miał uprawnienia instruktora szybowcowego I klasy i instruktora-samolotowego II klasy. 

Po tragicznej śmierci w dniu 12 grudnia 1966 r. mgr. inż. St. Skrzydlewskiego w 1967 roku J. Roman przeszedł do prób w locie. 
Objął stanowisko kierownika Działu Pomiarów w Locie i wykonywał loty jako obserwator. 
W październiku 1970 r. uzyskał uprawnienia szybowcowego pilota doświadczalnego II klasy, 
w maju 1973 rozszerzył je na motoszybowce, 
a w maju 1975 r. uzyskał uprawnienia szybowcowego pilota doświadczalnego I klasy. 

Kierował i uczestniczył osobiście w próbach rozwojowych i certyfikacyjnych wszystkich budowanych w tym czasie szybowców. 

Do osiągnięć mgr. inż. Januarego Romana należy zaliczyć uzupełnienie stosowania metod rejestracji oscylograficznej parametrów podczas lotu o metody szybkiego ich przetwarzania za pomocą zminiaturyzowanego komputera, co pozwalało na wykonywanie kolejnych pomiarów bez potrzeby lądowania. 

Osobiście wykonał pierwsze loty na prototypach nowych konstrukcji budowanych w Zakładach Szybowcowych w Bielsku-Białej: 

  • motoszybowców: 
  • SZD-45 Ogar (13 maja 1973 r.) 
  • SZD-45A Ogar A (23 kwietnia 1974 r.) 
  • SZD-45-2 Ogar-F (13 marca 1979 r.) 
  • szybowców: 
  • SZD-48 Jantar Std 2 (10 grudnia 1977 r.) 
  • SZD-51 Junior (31 grudnia 1980 r.) 
  • SZD-48-3 Jantar Std 3 (9 lutego 1983 r.) 
  • SZD-48-3M Brawo (13 kwietnia 1985 r.) 
  • SZD-55 (15 sierpnia 1988 r.) 
  • akrobacyjny SZD-59 Jantar-Acro (9 sierpnia 1991 r.) 
  • budowanych przez inne firmy: 
  • Politechnika Warszawska: 
  • PW-2 Gapa (25 lipca 1985 r.) 
  • PW-3 Bakcyl (14 sierpnia 1988 r.) 
  • PW-4 Pelikan (23 grudnia 1990 r.) 
  • PW-5 Smyk (5 września 1992 r.) 
  • E. Margański: 
  • szybowiec akrobacyjny Swift S-1 (11 stycznia 1991 r.) 
  • motoszybowiec V-03 Vindex Szwecja (15 maja 1985 r.) 
  • samoloty lekkie: 
  • J. Janowski: J-2 Polonez (22 sierpnia 1977 r.), J-5 Marco (11 maja 1985 r.) 
  • A. Kurbiel: EOL-2 (2 listopada 1992 r.) 

Poza próbami rozwojowymi prototypów oraz ich próbami certyfikacyjnymi wykonał ponad 850 oblotów nowo zbudowanych szybowców seryjnych, a także ponad 120 szybowców po naprawach głównych. 
Dokonywał też akwizycji polskich szybowców w Szwecji, Danii, RFN i Holandii. 

W 1976 r. podczas oblotu szybowca SZD-38A Jantar 1 doszło do złamania się skrzydła. 

W wyniku wady technologicznej pilot zmuszony był do ratowania się skokiem ze spadochronem, podczas którego omal nie wysunął się z uprzęży. 

Miał na swoim koncie: 

  • 2789 wylatanych godzin na 70 typach szybowców, w tym doświadczalnie ponad 2100 godzin 
  • 2052 godziny na 23 typach samolotów 

W latach 1990–1993 był zastępcą dyrektora do spraw technicznych Szybowcowego Zakładu Doświadczalnego. 
Poza pracą w Zakładach Szybowcowych, w latach 1982–1986 był wykładowcą w technikum budowy płatowców. 
Był członkiem Komisji Badania Wypadków Lotniczych i Państwowej Komisji Egzaminacyjnej. 
Pracował również społecznie. 
Był członkiem zarządu Aeroklubu Bielsko-Bialskiego. 

W 1993 r. mgr inż. January Roman otrzymał Dyplom FAI im. Paula Tissandera za całokształt swojej działalności w szybownictwie. 

W środowisku cieszył się szacunkiem za swoją ogromną wiedzę, pasję latania i niezrównane poczucie humoru. 
Poza lotnictwem interesował się samochodami, elektroniką i majsterkowaniem. 

30 czerwca 1993 r. zginął w trakcie przymusowego lądowania podczas prób samolotu klasy ULM typu EOL-2 w miejscowości Iłownica koło Bielska-Białej. 
Został pochowany na cmentarzu rzymsko-katolickim w Jaworzu k. Bielska-Białej. 

Jego żona Elżbieta także była magistrem inżynierem lotnictwa. Zmarła w 1992 r. 
Mieli dwoje dzieci: syna Leszka i córkę Sawę. 

Ciekawostki: 

Pilot wszechstronny i pionier oblotów 

  • January Roman był pierwszym pilotem, który oblatał wiele nowatorskich konstrukcji szybowców i motoszybowców, m.in.:  
  • PW-5 Smyk – szybowiec Klasy Światowej, którego oblotu dokonał 5 września 1992 r. w Bielsku-Białej . 
  • Swift S-1 – akrobacyjny szybowiec konstrukcji E. Margańskiego. 
  • EOL-2 – motoszybowiec, którego oblot zakończył się tragicznie w 1993 r. 

Fotograf lotniczy z pasją 

  • Był nauczycielem fotografii lotniczej – organizował sesje zdjęciowe w powietrzu, m.in. w Tatrach, gdzie latał obok samolotu J-5 Marco w Dolinie Gąsienicowej  

Ratowniczy skok ze spadochronem 

  • W 1976 r. podczas oblotu szybowca SZD-38A Jantar 1 doszło do złamania skrzydła. Roman uratował się skokiem ze spadochronem, choć niemal wypadł z uprzęży – był to jeden z nielicznych takich przypadków w Polsce. 

Dyplom FAI im. Paula Tissandiera 

  • W 1993 r. otrzymał prestiżowy Dyplom FAI za całokształt działalności w szybownictwie – nagroda ta przyznawana jest osobom, które szczególnie zasłużyły się dla lotnictwa sportowego  

Sympatyk lotni i konstrukcji amatorskich 

  • W latach 70. przymykał oko na eksperymenty pracowników z lotniami („szmatolotami”), mimo że nie były one oficjalnie zatwierdzone. Chronił ich przed inspektorami lotnictwa cywilnego  

Mentor i nauczyciel 

  • Szkolił nie tylko zawodowych pilotów, ale też amatorów i młodych adeptów szybownictwa. 
  • Wspierał konstruktorów amatorskich i był aktywnym działaczem Aeroklubu Bielsko-Bialskiego. 

Zainteresowania poza lotnictwem 

  • Poza lataniem interesował się samochodami, elektroniką i majsterkowaniem – był typem inżyniera z pasją do techniki w każdej formie. 
View full details